Rijk Zakendoen in Spanje: bestemming bekend en vormen ontstaan

Proportion
Categories: Blog

In het land waar huizenprijzen omlaag schieten en werkloosheidscijfers omhoog schieten, gaf ik o.a. de training Rijk Zakendoen. De zaal zat (weer) vol.

Er zaten niet alleen Spanjaarden in de zaal. Ze kwamen uit heel Europa. Er bleken zelfs mensen te zijn die in het verleden trainingen van mij bij hadden gewoond en nu zagen ze dat ik op het programma stond, en ‘dus’ gingen ze naar mijn training. “Because you are a top trainer”. “If it is a training from you, we know, it is worth it”. Ik lachte, “so I have fans, following me…”. Ze gaan waar mijn training is. Wie had dat nou ooit kunnen denken! Ik nam het blozend in ontvangst. Ja blozend. Volgens mij is het net zoiets als iemand die heel dik was maar ontzettend is afgevallen en dan in de spiegel kijkt en tot zijn eigen verbazing zichzelf slank in de spiegel ziet. Je weet het met je hoofd, deels met je hart, maar het is nog niet helemaal ingedaald. Dat gaat druppelsgewijs ervaar ik. Tegelijkertijd zie ik ook dat ik hierin reuze sprongen heb gemaakt. Ik herinner me mijn trainingen in Budapest precies 2 jaar geleden. Ik had een supervol trainingsprogramma. En na iedere training dacht ik, o jee ik kijk nog maar niet naar de evaluatieformulieren, nu eerst focus op de volgende training in plaats van me te laten beinvloeden door negatieve formulieren. Dus zo huppelde ik de week door. Totdat ik de allerlaatste training had gehad. Ik had nog 2 uurtjes rust voordat we op het afsluitende gala moesten verschijnen. Ik vond de laatste training niet zo geweldig gegaan. Ik liet me op bed vallen en pakte de evaluatieformulieren van alle trainingen van de hele week. Ik dacht, nu maakt het toch niet meer uit wat het met me doet. Dus ik begon te lezen. En te lezen. En te lezen. Vol verbazing! Het ene na het andere formulier was mega complimenteus. Over mijn training. Over mij als trainer. Over de impact die de training op hen had gehad. Zelfs over mijn materialen. En dan te bedenken dat ik de formulieren niet door had durven kijken, bang was ik ervoor geweest! Ik sprong van mijn bed, gooide het juk van “niet goed genoeg’ van me af, of nee, ik smeet het van me af, dook in mijn galajurk en ik zweefde naar de party. Ik nam me voor het juk voor altijd achter me te laten, het juk was oud, heel erg oud. Ik voelde het tot diep in mijn lijf. Ik wist het. En toen, op het gala, kwam een van de deelnemers naar me toe en hij zei: “Desiree, I have to tell you..” Ik dacht, o jee wat komt er nu dan, maar hij zei: “I never had such an impressive training in my life. You are such a great trainer and your training has had such a great impact on my life. I want to thank you so much. I have made important decisions.” Het was zo indrukwekkend voor me, zo bevrijdend ook, en zo mooi, dat ik moest lachen en huilen tegelijk.

spanje2Dat juk is in die hoedanigheid gelukkig nooit meer teruggekomen. Maar een klein ‘jukje’ zit er dus nog wel, zo blijkt nu in Spanje. En dat heeft alles te maken met ‘de lat’. Ik leg de lat hoog, voor mezelf en voor mijn trainingen, eigenlijk voor alles wat ik doe. Ik wil doorbraken bereiken. Ik vind het normaal om de lat hoog te leggen. In mijn training zei een dame: “Mij werd op mijn werk gevraagd hoe ik vind dat het gaat en ik gaf mijzelf een 7,5.” Ik dacht, ojee, dat is niet veel. En tot mijn verbazing concludeerde zij: “Dus dat vond ik best goed”. Dat zet mij dan aan het denken. Ik houd niet van een 7tjes cultuur. Ik geloof niet dat we met een 7tjes cultuur werkelijk verschil kunnen maken, werkelijk doorbraken kunnen bereiken in de wereld. Ik geloof dat wie op zijn levenspad zit, wie werkelijk onderweg is naar zijn unieke bestemming in zijn leven, en dat op zo’n manier doet dat dit waarde heeft voor de omgeving /de markt, doorbraken kan bereiken. En doorbraken kan bereiken met hetzelfde gemak als iemand die leeft in een 7tjescultuur. Dat is precies Rijk Zakendoen.

En ik kan het natuurlijk niet met 100% zekerheid zeggen, maar ik denk nu -na wat ik heb gezien en gehoord in Spanje- dat die 7tjes cultuur een belangrijke oorzaak is van de crisis in Spanje. Zo bekende bij de afsluiting van de training een Spanjaard: Ik vond het best eng om in mijn spiegel te kijken, het was confronterend te zien waardoor ik geen Rijk zakendoe, ik vond het stiekem wel best zo, maar ik heb nu mijn pad ontdekt en ik kan niet wachten om mijn pad te gaan lopen! Tijd dus om de stier bij de hoorns te pakken…

En toen hield een ‘fan’ mij de spiegel voor: ‘Desiree, kijk toch eens wat voor doorbraken je keer op keer bij je deelnemers bereikt in je training…’ Ik was daar eigenlijk al een beetje aan gewend geraakt, dus zag het bijzondere ervan niet meer zo. Bovendien, een hoge lat vind ik niet meer dan normaal. Maar hij vervolgde: ‘Wat is jouw volgende grote stap?’ En ik hoorde mezelf zeggen: ik ga een ebook in het engels maken van mijn boek Rijk Zakendoen. Ik schenk de opbrengst aan een wereldwijd goed doel. Het is tenslotte mijn missie om de rijkdom in de wereld zichtbaar te maken en te laten stromen voor iedereen.

En ook dat is weer typisch Rijk zakendoen: de bestemming ligt vast en de vormen ontstaan gaanderweg. Het zicht is 50 meter. Het engelse ebook ontstond in Spanje.

Gerelateerd bericht

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *